À Propos de l'artiste - Over de kunstenaar

Antoine Schyrgens naît à Liège en 1890 et s’éteint à Ostende en 1981.
Entre ces deux rivages, une vie se dessine, faite de lignes, de couleurs et de silences.

Fils d’un magistrat et d’une pianiste, il hérite du regard et de l’harmonie.

Architecte de formation, peintre par nécessité intérieure, il construit autant qu’il rêve.

La guerre le capture, l’enferme, mais ne l’éteint pas.
 

Puis vient le temps des chantiers, du Nord, des vents flamands, et enfin la mer et Ostende où il s’ancre pour peindre, rencontre des peintres belges, il se rapproche de James Ensor, d’Alfons Blomme, de Gustaaf Sorel, Alice Frey, Émile Bulcke, Jan De Clerck, il partage avec eux un monde secret, qu’il révèle en 1957 dans son livre : "Le monde inconnu des artistes".

​

Professeur, voyageur, chroniqueur, ami d’artistes, il écrit durant des années pour Le Littoral, tissant des mots comme il pose ses teintes.

Il traverse les lieux et les époques avec une fidélité discrète à la beauté. Sa vie est un trait continu, de la pierre au papier, du réel à la lumière.
-
 

Antoine Schyrgens wordt geboren in Luik in 1890 en sterft in Oostende in 1981.

Tussen deze twee oevers ontvouwt zich een leven, gevormd door lijnen, kleuren en stilte.
Als zoon van een magistraat en een pianiste erft hij zowel het oog voor detail als het gevoel voor harmonie.

​

Architect van opleiding, schilder uit innerlijke noodzaak, bouwt hij net zozeer als hij droomt.
De oorlog grijpt hem, sluit hem op, maar dooft hem niet.

​

Dan breekt de tijd aan van bouwplaatsen, het Noorden, de Vlaamse winden,
en tenslotte de zee en Oostende, waar hij zich vestigt om te schilderen, ontmoet hij Belgische schilders, komt hij dichter bij James Ensor, Alfons Blomme, Gustaaf Sorel, Alice Frey, Émile Bulcke, Jan De Clerck, en deelt hij met hen een geheime wereld, die hij in 1957 onthult in zijn boek: "De onbekende wereld van kunstenaars".

​

Docent, reiziger, chroniqueur, vriend van kunstenaars, schrijft hij jarenlang voor Le Littoral,
waarbij hij woorden weeft zoals hij zijn kleuren aanbrengt.

​

Hij doorkruist plaatsen en tijden met een stille trouw aan schoonheid.
Zijn leven is een doorlopende lijn, van steen tot papier, van het reële tot het licht.